gebouw-smeets-gijbels

  • Home
  • Nieuws
  • Horen van kinderen in een familierechtprocedure is normaal

Horen van kinderen in een familierechtprocedure is normaal

Publicatiedatum: 08 september 2017

Gooisch, editie nazomer 2017
Lonneke Timmermans

Veel ouders maar ook minderjarigen vragen zich af onder welke omstandigheden een rechtbank in een familiezaak een kind zal horen. Hoofdregel is dat de rechtbank pas een beslissing neemt als een kind (van twaalf jaar of ouder) de mogelijkheid heeft gekregen om te zeggen wat hij of zij vindt. Dat kan zijn in geval van een echtscheiding, bij zaken waarin ouders met elkaar van mening verschillen, bij het maken van een zorgregeling of als één van de ouders verhuisplannen heeft. Er bestaan drie uitzonderingen op de hoofdregel. Zo kan een rechtbank afzien van het horen van een kind als het een zaak van ondergeschikt belang betreft of als het gaat om kinderalimentatie waarbij de minderjarige jonger is dan zestien jaar. Tot slot kan worden besloten het kind niet te horen als het moment van verhoor niet kan worden afgewacht zonder onmiddellijk en ernstig gevaar voor de minderjarige, bijvoorbeeld bij een beslissing tot uithuisplaatsing.

Kind jonger dan 12 jaar heeft recht maar geen plicht

Verzoeken van een ouder om een kind jonger dan twaalf jaar te horen, worden doorgaans afgewezen. Hoe jonger het kind (zeker onder de tien jaar), hoe kleiner de kans dat een rechtbank ermee instemt om het kind te horen. In de schriftelijke uitnodiging aan een kind wordt uitgelegd dat het niet verplicht is om op de uitnodiging in te gaan en dat hij of zij ervoor kan kiezen een brief te sturen. Bij de rechtbank in Amsterdam worden in het kader van een pilot momenteel kinderen in de leeftijd van acht tot twaalf jaar gehoord.

Waarom horen?

Bij het kindgesprek of kinderverhoor betrekt de rechter de kinderen bij de procedure. De scheiding, omgangsregeling, beslissing over ouderlijk gezag of alimentatie hebben namelijk gevolgen voor hen: bij wie gaan ze wonen, hoe vieren ze hun verjaardag, bij wie zijn ze in de zomer- of de kerstvakantie? De kinderen kunnen vertellen wat ze ervan vinden: ze worden ‘gehoord’. Vandaar de juridische term: kinderverhoor. Het informele gesprek met de rechter duurt ongeveer tien minuten. De ouders mogen daar niet bij zijn en kinderen worden doorgaans apart (van broertjes of zusjes) gehoord. Dit gebeurt om de kans op ‘beïnvloeding’ te voorkomen.

Twijfel van ouders

Moet een kind wel met de rechter praten? In een vreemde en wellicht wat bedreigend overkomende omgeving? Natuurlijk zitten sommige ouders met dit soort vragen, maar die worden vaak ingegeven door angst. Ouders zijn bang dat het kind zich laat beïnvloeden door de andere ouder of dat een kind iets anders wil dan zijzelf. Voor het kind zelf is het echter meestal wel goed om gehoord te worden.

Waar gaat het mis

In de praktijk maakt circa één op de vijf kinderen gebruik van het recht om gehoord te worden. Nog eens 20 procent kiest ervoor om een brief te schrijven. Meer dan de helft van de kinderen reageert niet. Een ouder die niet wil dat een kind gehoord wordt, kan de brief voor het kind onderscheppen en daarmee is de kans om gehoord te worden verkeken. Voor de kinderen die de brief wél ontvangen en de keuze maken om gehoord te worden, is het belangrijk dat zij niet door een of beide ouders onder druk worden gezet. Ouders zouden hun kind de ruimte moeten bieden gebruik te maken van de uitnodiging voor een gesprek, waarbij ze benadrukken dat een kind nooit een keuze hoeft te maken. Een goed getrainde rechter zal de werkelijke mening van een kind wel helder krijgen.

 

       

SmeetsGijbels Amsterdam

Postbus 78067
1070 LP Amsterdam
Jacob Obrechtstraat 70
1071 KP Amsterdam
T +31 (0)20 574 77 22
F +31 (0)20 574 77 33
info@smeetsgijbels.com

SmeetsGijbels Rotterdam

Postbus 1629
3000 BP Rotterdam
Westersingel 84
3015 LC Rotterdam
T +31 (0)10 266 66 66
F +31 (0)10 266 66 55
E info@smeetsgijbels.com

logo fas
logo voh
logo iafl
logo mfi
logo kidsrights